الشيخ محمد تقي فلسفي
39
الحديت ( روايات تربيتى از مكتب اهل بيت ع )
خلقه و طهرت سجيّته و صلحت سريرته و حسنت علانيته و انفق الفضل من ماله و امسك الفضل من قوله و انصف النّاس من نفسه . « 1 » از حضرت سجاد عليه السّلام حديث شده كه رسول اكرم در آخر خطبهء خود فرمود : خير و سعادت براى كسى است كه اخلاقش پسنديده و خويش پاك باشد ، باطنش نيكو و ظاهرش خوب باشد ، ما زاد اموال خود را انفاق كند و از اداء سخنان زائد امساك نمايد و با همهء مردم بعدل و انصاف رفتار كند . عن اسحق بن عمّار ، عن ابى عبد اللَّه عليه السّلام قال : إنّ الخلق منيحة يمنحها اللَّه عزّ و جلّ خلقه ، فمنه سجيّة و منه نيّة . فقلت فأيّتهما افضل ؟ فقال صاحب السّجيّة و هو مجبول لا يستطيع غيره و صاحب النّيّة يصبر على الطّاعة تصبّرا فهو افضلهما . « 2 » اسحق بن عمّار از امام صادق عليه السّلام روايت كرده است كه فرمود : خلق خوب و صفت پسنديده عطيهء الهى است كه خداوند جهان به بندگان خود عطا فرموده است و آن بر دو قسم است : نزد بعضى فطرى و به صورت سجيّه و در گروه ديگرى اكتسابى و قائم به نيّت و اراده است . اسحق پرسيد كدام يك نسبت به ديگرى برترى دارد ؟ حضرت فرمود : صفت فطرى با سرشت آدمى تركيب شده و صاحبش بطور طبيعى
--> ( 1 ) كافى 2 ، صفحهء 144 . ( 2 ) كافى 2 ، صفحهء 101 .